
een japanse binding ... ergens had ik een boekje waar in beschreven stond hoe de steken liepen , dus ik dacht : dit moet kunnen .... mis dus !! ... of met bloed , zweet en tranen en hier en daar een minder sierlijke merde tussen ... wat ging er fout ? ook voor deze techniek was het kaftje eigenlijk te dik (idd de foto in het boekje toont een boekje met een handgeschept papieren kaftje )... het was een hele klus om er met een elsje gaatjes in te krijgen en daar dan nog verschillende keren door te kunnen naaien ? ( ja ik brak 3naalden ),,, en het nadeel is dat het kaftje niet plooit dus het had in deze dikte zeker gerild moeten worden ... maar ik heb 2de binding niet te strak gemaakt dus het gaat wel open, al flapt de kaft dan niet naar omlaag ....
ja en alle goeie missers bestaan uit drie ... en toen ik de koordjes wou afwerken met kralen, had ik ergens nog gekleurde chrysocolla liggen, ik had ze toen ik ze gekocht had , niet echt vertrouwd op hun echtheid maar vond ze wel leuk en hoewel ik ze nog nooit gebruikt had in een sieraad, vond ik ze mooi in het geheel passen en rara ... door de aanrakingen ging de verf eraf !! ja weer een sierlijke merde ....



