toen we anderhalf jaar na bijna zes jaar klagen eindelijk een nieuw dak kregen van de eigenaar, was ons bovenste verdiepje een echte ravage... bij het verwijderen van de lagen papier zagen we pas hoe het vocht alles aangetast had ... het schreien stond me nader dan het lachen ,vooral toen de eigenaar vond dat met het vernieuwen van het dak het probleem opgelost was, we verwittigden onze verzekering en gingen dapper aan de slag ... en dat was nodig, want zoals bij elke renovatie weet je pas hoe erg het is , als je er eenmaal mee bezig bent ...
en zo kreeg het langzamerhand vorm... mijn twee zonen moesten steeds opnieuw gemotiveerd worden om aan de slag te gaan, maar in januari begon het echt op een kamertje te lijken ... en binnenkort ziet u hoe mooi het geworden is ... aanpalend is er nog een badkamerke te renoveren (even de moed verzamelen om daar tegen april mee te starten ) en dan vermoed ik dat het de bestemming krijgt om een logeerverdiepke van te maken ... en dan maar hopen dat we wat centen kunnen recupereren... deze investeer ik dan in veel leukere stofjes ;-))
