Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoop. Alle posts tonen

woensdag 28 december 2011

tussen Kerst en Nieuw...



terwijl Kerst een moment is om vooral met familie en geliefden door te brengen en te genieten van de gezelligheid thuis...




kleine Iva op heel veel momenten onze harten stal...





heerlijk uit de bol ging met tante Laura...





zijn de dagen nadien voor mij altijd een confrontatie met heel veel mensen die dit alles moeten ontberen ... nachten waarin ik een luisterend oor probeer te bieden, de duisternis niet zo donker laat schijnen en gewoon soms verdriet help te dragen omdat er geen zinvolle woorden zijn... maar steeds de hoop doorgeef dat er na elke donkere nacht toch steeds weer licht opkomt ... er zijn oneindig veel nieuwe kansen ... de kunst is er ééntje te grijpen... ik wens jullie een mooi afscheid van 2011 en heel veel nieuwe kansen het komende jaar ...


maandag 19 december 2011

vlam ambassadrice...





Kerstmis is naast het unieke van hoop en licht in deze tijden jammer genoeg een overdaad aan van alles en nog wat ...winkels staan vol met de prachtigste, verleidelijkste spullen die vaak heel makkelijk gekocht worden zonder erbij stil te staan hoeveel mensen er in dit jaargetijde honger , koude, zorgen, ziekte en onrecht ondergaan ( dit is natuurlijk het hele jaar zo door...maar het schrille contrast bij al dat feestelijks valt me steeds meer op )... en naast het feit dat ik hoe arm of rijk ik ook ben, all vele jaren maandelijks een kleine bijdrage stort voor een organisatie voor mensen en ene voor dieren , steek ik nu elke dag een kaarsje aan voor hoop en licht voor iedereen die dat nodig mocht hebben ...






en zoals elk jaar zijn het rond deze periode kaarsen van Amnesty International, omdat ik altijd gek genoeg ben om me op te geven maar geen leurderszin heb, heb ik er veel uren brandplezier aan :-)) ... en het vrij uiten van mening wordt in deze crisistijden steeds een bedreigender iets merk ik...veel mensen nemen met veel ongenoegen dingen tijdens hun werkuren uit angst hun baan te verliezen ... volgens mij is dat ook een vorm van onderdrukking ...


ik wens jullie een fijne week toe met veel licht en spraakvermogen ...